Για γενιές ολόκληρες, η οικονομική θεωρία και τα χρηματοοικονομικά μοντέλα χτίζονταν πάνω στη βασική παραδοχή της δομικής σπανιότητας: οι πόροι είναι περιορισμένοι και η διαχείριση του κόστους επεξεργασίας αυτών των πόρων αποτελεί τον πρωτεύοντα περιορισμό για την ανθρώπινη πρόοδο. Η σχέση μεταξύ της ενέργειας και της οικονομικής ανάπτυξης αντιμετωπιζόταν ανέκαθεν ως μια εύθραυστη πράξη ισορροπίας, όπου το υψηλό ενεργειακό κόστος απειλεί τακτικά να ανακόψει την οικονομική επέκταση και να πιέσει τις χρηματιστηριακές αξίες. Ωστόσο, εάν η παγκόσμια οικονομία καταφέρει να πλοηγηθεί με επιτυχία προς μια εποχή πραγματικής ενεργειακής αφθονίας—καθοδηγούμενη από επαναστατικές ανακαλύψεις στην πυρηνική σύντηξη, στα προηγμένα ηλιακά συστήματα και στην επόμενη γενιά αποθήκευσης ενέργειας—αυτός ο ιστορικός περιορισμός θα εξαφανιστεί οριστικά, ξεκλειδώνοντας ένα πρωτοφανές κύμα δομικής ανάπτυξης κεφαλαίου.
Η πραγματική ενεργειακή αφθονία θα αναδιαμόρφωνε ριζικά τη μικροοικονομική δομή κόστους της παγκόσμιας βιομηχανίας. Τα εργοστάσια αφαλάτωσης θα μπορούσαν να μετατρέψουν το άφθονο θαλασσινό νερό σε πόσιμο νερό για γεωργική χρήση με ένα κλάσμα του σημερινού κόστους, αναζωογονώντας άνυδρες περιοχές και μειώνοντας δραστικά τα έξοδα της παγκόσμιας παραγωγής τροφίμων. Οι αυτοματοποιημένες εγκαταστάσεις μεταποίησης και τα κέντρα δεδομένων θα μπορούσαν να λειτουργούν συνεχώς χωρίς να ανησυχούν για τα έξοδα κοινής ωφέλειας, μειώνοντας σημαντικά το οριακό κόστος παραγωγής φυσικών αγαθών και ψηφιακών υπηρεσιών. Αυτή η δομική μείωση του κόστους εισροών θα οδηγούσε σε μια μόνιμη επέκταση των εταιρικών περιθωρίων κέρδους, τροφοδοτώντας μια μακροχρόνια, πολυετή άνοδο των χρηματιστηριακών αποτιμήσεων παγκοσμίως.
Σε αυτό το μέλλον της ενεργειακής αφθονίας, η ίδια η φύση του χρηματιστηρίου θα μετατοπιζόταν. Τα επενδυτικά κεφάλαια θα μετανάστευαν μακριά από τις βαριές βιομηχανίες εξόρυξης και τις παραδοσιακές εταιρείες κοινής ωφέλειας, κατευθυνόμενα προς κλάδους που εστιάζουν στην τεχνολογική καινοτομία υψηλού επιπέδου, τη βιοτεχνολογία και την ανθρώπινη εμπειρία. Με την αφαίρεση των βασικών φυσικών περιορισμών, οι πολλαπλασιαστές αποτίμησης των εταιρειών θα αντανακλούσαν την ικανότητα μιας επιχείρησης να καινοτομεί, να δημιουργεί και να αναπτύσσει ιδέες, αντί για την ικανότητά της να διαχειρίζεται απλώς το κόστος των πρώτων υλών. Ενώ αυτή η μετάβαση θα διέσπαζε αναπόφευκτα τους παραδοσιακούς κλάδους, η επακόλουθη έκρηξη της παγκόσμιας οικονομικής παραγωγικότητας θα δημιουργούσε ένα εξαιρετικά αποτελεσματικό θεμέλιο για τη μακροπρόθεσμη δημιουργία μετοχικού πλούτου.
Η εξάλειψη του ενεργειακού γεωπολιτικού κινδύνου θα αφαιρούσε επίσης ένα μεγάλο μέρος της μεταβλητότητας που πλήττει τις αγορές σήμερα. Χωρίς την απειλή ξαφνικών αποκλεισμών σε αγωγούς ή πετρελαϊκών σοκ, οι οικονομικοί κύκλοι θα γίνονταν πιο ομαλοί και προβλέψιμοι. Οι κεντρικές τράπεζες δεν θα χρειάζονταν να καταφεύγουν σε απότομες αυξήσεις επιτοκίων για να καταπολεμήσουν τον πληθωρισμό της προσφοράς, επιτρέποντας στα χρηματιστήρια να αναπτύσσονται σε ένα περιβάλλον σταθερής και χαμηλότοκης ρευστότητας. Αυτή η σταθερότητα θα μείωνε το premium κινδύνου που απαιτούν οι επενδυτές, οδηγώντας σε υψηλότερες και πιο δίκαιες αποτιμήσεις για το σύνολο των εισηγμένων εταιρειών.
Παράλληλα, η αφθονία καθαρής ενέργειας θα έλυνε το πρόβλημα των περιβαλλοντικών επιπτώσεων της βιομηχανικής ανάπτυξης. Οι εταιρείες δεν θα αντιμετώπιζαν πλέον το φάσμα των προστίμων για τους ρύπους ή το κόστος της συμμόρφωσης με αυστηρούς περιορισμούς άνθρακα. Η βιώσιμη ανάπτυξη θα γινόταν ο κανόνας και όχι ένα ακριβό εταιρικό προνόμιο, επιτρέποντας στις επιχειρήσεις να επικεντρωθούν αποκλειστικά στη βελτίωση των προϊόντων τους και στην επέκταση των αγορών τους, γεγονός που θα ενίσχυε περαιτέρω την εμπιστοσύνη των μετόχων.
Συμπερασματικά, ο ορίζοντας της ενεργειακής αφθονίας υπόσχεται να ξαναγράψει τους κανόνες που διέπουν τη σχέση μεταξύ της ενέργειας, της οικονομικής ανάπτυξης και των μετοχών. Η ενέργεια θα πάψει να είναι ο περιοριστικός παράγοντας που απειλεί την ευημερία και θα μετατραπεί σε μια αόρατη, φθηνή υποδομή που υποστηρίζει την ανθρώπινη δημιουργικότητα. Οι επενδυτές που κοιτάζουν μακριά στο μέλλον πρέπει να αρχίσουν να αναγνωρίζουν τις τεχνολογίες που μπορούν να μας οδηγήσουν σε αυτό το παράδειγμα της αφθονίας, καθώς οι εταιρείες που θα ξεκλειδώσουν το μυστικό της απεριόριστης ενέργειας θα είναι εκείνες που θα ηγηθούν της μεγαλύτερης οικονομικής και χρηματιστηριακής επέκτασης στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Αυτά είναι ισως τα σημαντικότερα νέα μετοχης , νεα οικονομικα , ενεργειακα στην Ελλάδα.